Welkom Doris!
Wauw dat zijn veel poezenbeestjes, die zullen wel veel plezier aan elkaar beleven hé.
zijn ze echt allemaal even lief? Merlijn is mijn eerste ragdoll, en ik vind hem toch wel veel meer gericht op mensen dan mijn andere katten ooit geweest zijn. hij is ook de eerste die wekelijks mee in de auto op visite bij mijn ouders gaat, dat zou ik met de andere katten zelfs nooit overwogen hebben.
Kan het zijn dat je Merlijn meer aandacht geeft dan je vroegere katten?
ik heb zelf heel wat poezen gehad, en volgens mij: wat je erin stopt komt eruit!
Ooit vond ik een schildpadpoes in de goot voor de deur. Door mensen mishandeld met een mes en een verbrijzelde heup. Ze was vies, doodsbang.
De dierenbescherming wilde haar op hun kosten opereren (erg duur) als ik beloofde haar in huis te nemen.
Ze heeft een jaar achter de koelkast geleefd, zó bang. Maar ik heb dagelijks, voordat ik naar mijn werk ging een kwartiertje tegen de koelkast gepraat en als ik thuis kwam weer, en 's-avonds...
De andere kat die ik al had, liet haar ook met rust verder, maar kwam wel naast me zitten als ik mijn therapeutische praatje hield.
Ze ging op de bak als niemand keek, en ook at ze op die manier.
Echt, na een jaar kwam ze heel af en toe tevoorschijn. We (Pluis en ik) deden alsof het heel gewoon was en gaven haar geen extra aandacht in het begin, totdat ze zelf kwam ruiken en kijken.
Haar achterpoot kon niet meer buigen na de operatie...maar je wilt niet weten wat een bijzondere poes dit is geworden. Lief, aanhankelijk, beschermend. Ze praatte tegen me, ging mee in bad(!)
En toen ik 2x per 3 weken moest reizen tussen A'dam en Brussel, vanwege werk, gingen ze alle (inmiddels) drie mee in een kooi in de trein (pffft) en verbleven dan in mijn gehuurde huisje aldaar. Geen enkel probleem. We hebben 2 jaar lang geforensd met z'n vieren :)
Ze zeggen dat katten aan een huis hechten en niet aan de baas, maar mijn ervaringen zijn totaal anders.